Sa Aking Diwata               

Sa pag-iisa ko'y alaala kita

Sa 'yong paninimdim sa likod ng saya;

Hindi ko makuro ang pangungulila

Ng isang diwatang kay-buti't kay-ganda.

Ang kabaitan mo'y ligaya ng madla,

Ano't nalulumbay sa iyong gunita

Niyong nakalipas na tigib ng luha

Gayong nasa iyo ang tanang biyaya?

Ako'y walang payo o kaya'y mungkahi

Sapagkat taglay mo ang sukdol ng muni;

Sa isang kumpas mo, lahat maaari,

Ang kapangyarihan ay walang kauri.

Ngunit, palibhasa'y guni-guni lamang

Ang itinuturing na kapangyarihan;

Sa katotohana'y sa Poong Maykapal

Lamang makakamit ang lahat ng bagay.

Kaya't isipin mong yaong nakalipas

Ay di-magbabalik hanggang sa magwakas

Ang taglay na buhay, at ang tanging bakas

Niyong alaala'y gamiting liwanag.

Ang lahat ng iyong dating inaasam,

Hindi ba't natupad at iyong nakamtan?

Kung kaya't ang lahat ng pait ng buhay

Ay nahalinhan na ng tamis na tunay.

Purihin ang Diyos na nagkakaloob

Ng lahat ng bagay, ng tuwa at lungkot;

Kanyang hinahangad, sa Kanya'y dumulog

At isuko natin ang buhay nang lubos.

Ang buhay ng tao'y nilikhang katulad

Ng araw at gabi, dilim at liwanag;

Subalit paglipas ng buong magdamag

Ang humahalili'y maghapong may galak.

Sa sinapupunang binalot sa dilim,

Nagmula ang sanggol, sa mundo'y tumingin;

Hanggang sa tumanda't sa dilim nalibing,

Muling magbabangong Diyos ang kapiling.

By: Mohammed Eisa