By: Mohammed Isa De. Jesus

Di ko akalaing santaon na naman

Ang dagling lumipas na parang kalian lang;

Paano’y naroon ako sa tahanang

Kapiling ng aking mga minamahal.

Marso veinte siete ang una kong araw

Nang ako’y dumating sa sariling bayan;

Kaya’t  nalimutan ang lahat ng bagay

Kabilang ang isang gintong kaarawan.

 

Kababalik ko lang sa “bansa” kong ito –

Sa Saudi Arabiang naging tahanan ko;

Ang aking pamilya’y lubhang nagtatampo,

Wala pang sambuwan, nagbalik na rito.

“Paano,” wika ko, “sa pook na ito

Nanggagaling lahat ang kabuhayan n’yo;

Kung kayo’y sasama, lahat na nga kayo,

Inshallah (*), dito ay sasagana tayo.”

 

Sa aking pagbalik, saka ko nabasa,

Isang kaarawan pala’y lumipas na.

Gayunman, kahit na ako’y nagkasala

Sa hindi pagbati, ngayo’y babawi na.

Parang kahapon lang, mahal kong Anita,

Tayo’y nagsimulang mangarap ng grasya

Para sa mga kabayang may dusa

Na nais tulungan sa abot ng kaya.

 

Purihin ang Diyos! Sa pwesto mo ngayon,

Nagagampanan mo ang ‘yong nilalayon;

Kay-liit ng mundo –  oras, hinahabol,

Handog mo ay yaman,  talino’t panahon.

Di isang himalang marami ang tulong

Na nadadala mo sa lunsod at nayon;

Mga kasamaha’y nabibigyang-hamon

Upang masundan ka sa banal na misyon.

Kay-sarap isiping dito’y nagaganap

Sa OFCI ang mga nararapat

Na gampanan sana ng nasa itaas

Niyong pamahalaan ng bayan kong Pinas.

Malaki ma’t munti ang mga pangarap

At lahat ng ating mga binabalak,

Sa pagtutulungan, matutupad lahat,

Sa Awa ng Diyos, Kanyang igagawad.

 

Ang “Diamond Age” mong halos abot-kamay,

Ang laging hiling ko sa Poong Maykapal:

Humigit pa sana at nang pamarisan

Ng maraming taong mahal din ang bayan.

Nawa’y lumawig pa ang lakas mong taglay,

Ang yama’t panahong laan mong ialay,

At hindi magbago, kundi maragdagan,

Ang tanang biyayang handang ipamigay.

 

Sa iyong uliran at mabuting kabyak,

Nawa’y magpatuloy ang buhay at lakas

Na gaya ng iyo upang maging ganap

Ang pagmamahalan sa ginhawa’t hirap.

Ang pagsusunuran niyong mga anak

At mga apo mo’y lumago, lumawak;

Ang inyong tahanan, matampok, malantad,

Na isang huwaran ng tanang mag-anak.

 

Ang OFCI na iyo ring pamilya,

Nawa ay umunlad, ikaw bilang Ina;

Ang pagtutulungang napasimulan na,

Higit na lumago at managana pa.

Kay-palad ng tanang iyong nakasama

At ng darating na marami pang iba:

Nabigyan ng kulay, buhay at ligaya –

ANITA SESE-SCHON, IKAW AY IISA.


(*) God Willing – Kung ipahihintulot ng Diyos